Koncilio au movado, kiu simpatias kaj identas kun komunismo, plejofte
sin kamuflas per belsona epiteto 'paco'.
共産主義に同調し、それと一体化している評議会或いは運動は、しばしば
「平和」という美名をつかって、自らをカモフラージュすることが多いです。
Mi atentas pri iuj,kiuj deklaras kaj manifestas 'pacon'...
私は、「平和」を標榜する人たちには気をつけています・・・
何からかの引用かは言うだけヤボというものでしょう。この文章の著者が"平和の敵"でないことだけは確かです。
Mondpaca Esperantista Movado estis fondita en 1953 de kelkaj auxstriaj "pacbatalantoj". En Orienta Euxropo,
ekzemple en Cxehxoslovakio, en la komenco oni hezitis cxu apogi gxin(v. 2.2(iii)). Baldaux gxi venis plene sub la
kontrolon de la gvidantoj de orienteuxropaj Esperanto-organizajxoj, siavice sub la plena kontrolo de la komunistaj
partioj en tiuj landoj. La nuna prezidento de MEM estas N. Aleksiev, samtempe prezidanto de BEA, samtempe membro
de la Monda Packonsilantaro kun formala sidejo en Helsinki, siavice plene sub la kontrolo de la KP de Soveta Unio.
Ecx dum la UK en Hamburgo N. Aleksiev aparte informis la kunvenon de MEM "pri la platformo de la Tutmonda
Kongreso de Pacamaj Fortoj en Moskvo"(Cxehxa Strato, n-ro 6/74). Cxiuj gvidantoj de la orienteuxropaj Esperant-
organizajxoj estas samtempe la cxefaj aktivuloj en MEM.
En la lasta parto de la Programo (p-oj 31-41) estas traktataj la internaciaj agadoj, inter kiuj elstaran lokon
okupas MEM. Tiurilate la Programo insturkcias: "Speciale bona estas la efekto, kiam la fortoj de la Esperantistaj
movadoj el la socialismaj landoj unuigxas kun tiuj de la reprezenzantoj de demokratiaj kaj progresemaj esperatistoj
el aliaj landoj"(p. 31). Apenaux necesas klarigi kion signifas tiuj, kiuj, kvankam ne membroj de la komunista partio,
tamen plene apogas gxiajn agadojn kai estas utiligitaj por gxiaj celoj, en tiu cxi kazo propagando de la soveta
koncepto pri paco, ligita al la soveta koncepto de "paca kunekzistado", "proleta internaciismo" kaj kunligitaj
konceptoj. Tiuj apogantoj estas kutime nomataj "kamaradoj-kunvojagxantoj".Tiu doktrino forjxetas "pacifismon",
kiel montrite supre, sed utiligas cxiujn pacifismajn tendecojn por lerte subigi ilin al la propra koncepto de paco.
Ankaux tiu manovro ne estas io nova. Gxi estis ellaborita de Cxicxerin, tiama komisaro por eksterlandaj aferoj,
kaj aprobita de Lenin en la letero de la 14-an de marto 1922 antaux la forveturo de Cxicxerin al la Konferenco
de Gxenevo (ne Gxevo). El tiu dokumento vidigxas, ke la cxefa celo de soveta delegacio estis atingi utilajn komercajn
rilatoijn kun la kapitalista mondo kaj havigi tiucele la apogon de cxiuj pacifistaj kaj aliaj porpacaj fortoj, ecx religiaj,
se nur ili povas esti utilaj por la soveta politiko. Lenin skribis, ke tiu "pacifista programo estas absolute admirinda"
kaj ke gxi "senmoraligos la malamikon". Idente; dum la Programo de BEA oficiale forjxetas "pacismon, "abstraktan"
internaciismon, kosmopolitismon, neuxtralismon kaj aliajn malutilajn devojigxojn", samtempe la Monda Packonsilantaro
kaj gxia filio MEM lerte utiligas tiujn "devojigxojn" por la celoj de la soveta politiko.
もうちょっと引用を続けさせてください。
La programo dauxrigas；
”La Centra Komitato de BEA klopodis partopreni regule en la kunvokitaj dum la raportita periodo
cxiujaraj konsultaj renkontigxoj kun reprezentantoj de la esperantistaj movadoj el la socialismaj
landoj [tiuj renkontigxoj konsiderinde multigxis antaux Hamburgo, mia rim.]. Tiuj cxi renkontigxoj
estas utila formo por kristaligxo de niaj pozicioj pri vico da gravaj demandoj de la internacia esperantista
movaqdo, pli speciale - pri kunlaborado kun la Mondpaca Esperantista Movado" (p-oj 31-32).
oni vidas, ke esence la samaj personoj kiel gvidantoj de la Esperanto-organizajxoj en tiuj landoj diskutas
kun si mem kiel reprezantoj de MEM, alivorte priparolas la utiligon de MEM por penetrado en la neuxtralan
Esperanto-Movadon, kaj aliflanke misuzas la sinceran pacamon de la esperantistaro por altiri gxin al la
celoj de MEM. Sekvas informoj pri pliraj kunvenoj de MEM dum la UK en Vieno, Madrido, Helsinki kaj
Londono. En Madrido la cxefa temo de MEM estis "la agreso de Israelo kontraux la arabaj landoj kaj la
progresemaj regximoj en iuj el ili". Estus interese vidi kiel reagus la pacamantoj de MEM, se iu venus al la
ideo organizi kunvenon, ni diru, en Sofio pri la invado de armeoj de socialismaj landoj (kun escepto de
Rumanio) en Cxehxoslovakion laux la principo de proleta internaciismo. Kiel estas manipulataj la decidoj
de tiuj kunvenoj de MEM, montras la dauxrigo; "Kvankam la cionistoj kaj iliaj adeptoj en aliaj landoj provis
refuti la tezon de nia raporto, post la donitaj aldonaj respondoj de la meritaj en la diskutado demandoj, la
proponita de MEM deklaro estis unuanime akceptita" (p. 33). Cxu, do,por gxi vocxdonis ankaux la "cionistoj
kaj iliaj adeptoj", aux eble ili forkuris el la konveno?")
Jaro 1975 estis la jaro, dum kiu la sufokiga ŝraŭbo komencis pli forte premi. Tiujare la Katolika Sekcio de Ĉeĥa E-Asocio
perdis sian memstarecon. Ĝi estis transformita je fako de MEM (Mondpaca E-Movado)-Sekcio de ĈEA. Estis tio grava paŝo
al definitiva likvido de la katolika E-aktivado en tiama Ĉeĥoslovakio.
Estas menciinde, ke antaŭ kelkaj jaroj la Ĉeĥa Sekcio de IKUE kaj la Ĉeĥa Sekcio de KELI estis devige submetitaj al la Ĉeĥa
Sekcio de MEM, nome la t.n. Mondpaca Esperanto-Movado. Superflue diri, ke tiu subigo de du religiaj organizaĵoj al MEM limigis
ilian memstarecon. MEM faris nenion por ebligi la normalan funkciadon de la du subigitaj sekcioj. Fakte, ĝi fariĝis instrumento
de religia subpremado kaj faris nenion por defendi la persekutatajn membrojn de IKUE.
La plej ĵusaj sekvoj de la afero estas jenaj: la loka grupo de ĈEA en Herbortice, prefere ol eksigi s-anon Šváček, decidis dissolviĝi;
plej verŝajne, ĈEA pledos por nuligo de la kontrakto, per kiu la ĉeĥaj sekcioj de IKUE kaj de KELI estis submetitaj al la ĉeĥa sekcio
de MEM (kio povas signifi la finon de la oficiala vivo de la du menciitaj religiaj sekcioj); jam kelkaj membroj el la komitato de la ĉeĥa
sekcio de IKUE pro timo rezignis plu labori; pri la afero “Herbortice” nun okupiĝas ankaŭ “Amnestio Internacia”.
See also: Front organization and Communist front
As the membership of a communist party was to be limited to active cadres, there was a need for networks of separate organizations to mobilize mass support for the party. Typically communist parties have built up various front organizations, whose membership is often open to non-communists. In many countries the single most important front organization of the communist parties has been its youth wing. During the time of the Communist International the youth leagues were explicit communist organizations, using the name 'Young Communist League'. Later the youth league concept was broadened in many countries, and names like 'Democratic Youth League' were adopted.
Other organizations often connected to communist parties includes trade unions, student, women's, peasant's and cultural organizations. Traditionally these mass organizations were politically subordinated to the political leadership of the party. However, in many contemporary cases mass organizations founded by communists have acquired a certain degree of independence. In some cases mass organizations have outlived the communist parties in question.
At the international level, the Communist International organized various international front organizations (linking national mass organizations with each other), such as the Young Communist International, Profintern, Krestintern, International Red Aid, Sportintern, etc.. These organizations were dissolved in the process of deconstruction of the Communist International. After the Second World War new international coordination bodies were created, such as the World Federation of Democratic Youth, International Union of Students, World Federation of Trade Unions, Women's International Democratic Federation and the World Peace Council.
Historically, in countries where Communist Parties were struggling to attain state power, the formation of wartime alliances with non-communist parties and wartime groups was enacted (such as the National Liberation Front of Albania). Upon attaining state power these Fronts were often transformed into nominal (and usually electoral) "National" or "Fatherland" Fronts in which non-communist parties and organizations were given token representation (a practice known as Blockpartei), the most popular examples of these being the National Front of East Germany (as a historical example) and the United Front of the People's Republic of China (as a modern-day example). Other times the formation of such Fronts were undertaken without the participation of other parties, such as the Socialist Alliance of Working People of Yugoslavia and the National Front of Afghanistan, though the purpose was the same: to promote the Communist Party line to generally non-communist audiences and to mobilize them to carry out tasks within the country under the aegis of the Front.
