①His de causis aguntur omnia raptim atque turbate.
Nec docendi Caesaris propinquis eius spatium datur,
nec tribunis plebis sui periculi deprecandi
neque etiam extremi iuris intercessione retinendi,
quod L. Sulla reliquerat, facultas tribuitur;
②sed de sua salute septimo die cogitare coguntur,
quod illi turbulentissimi superioribus temporibus tribuni plebis
octavo denique mense suarum actionum respicere ac timere consuerant.
③Decurritur ad illud extremum atque ultimum senatus consultum,
quo nisi paene in ipso urbis incendio atque in desperatione omnium salutis sceleratorum audacia numquam ante descensum est:
dent operam consules, praetores, tribuni plebis, quique <pro> consulibus sint ad urbem,
ne quid res publica detrimenti capiat.
④Haec senatus consulto perscribuntur a.d. VII Id. Ian.
Itaque V primis diebus, quibus haberi senatus potuit,
qua ex die consulatum iniit Lentulus, biduo excepto comitiali
et de imperio Caesaris et de amplissimis viris, tribunis plebis, gravissime acerbissimeque decernitur.
⑤Profugiunt statim ex urbe tribuni plebis seseque ad Caesarem conferunt.
Is eo tempore erat Ravennae exspectabatque suis lenissimis postulatis responsa,
si qua hominum aequitate res ad otium deduci posset.
