①Accidit etiam repentinum incommodum biduo, quo haec gesta sunt.
Tanta enim tempestas cooritur, ut numquam illis locis maiores aquas fuisse constaret.
②Tum autem ex omnibus montibus nives proluit ac summas ripas fluminis superavit
pontisque ambos, quos C. Fabius fecerat, uno die interrupit.
③Quae res magnas difficultates exercitui Caesaris attulit.
Castra enim, ut supra demonstratum est, cum essent inter flumina duo, Sicorim et Cingam, spatio milium XXX,
neutrum horum transiri poterat,
necessarioque omnes his angustiis continebantur.
④Neque civitates, quae ad Caesaris amicitiam accesserant, frumentum supportare,
neque ii, qui pabulatum longius progressi erant, interclusi fluminibus reverti,
neque maximi commeatus, qui ex Italia Galliaque veniebant, in castra pervenire poterant.
⑤Tempus erat autem difficillimum,
quo neque frumenta in hibernis erant
neque multum a maturitate aberant, ac civitates exinanitae,
quod Afranius paene omne frumentum ante Caesaris adventum Ilerdam convexerat,
reliqui si quid fuerat, Caesar superioribus diebus consumpserat;
⑥pecora, quod secundum poterat esse inope re subsidium,
propter bellum finitimae civitates longius removerant.
⑦Qui erant pabulandi aut frumentandi causa progressi,
hos levis armaturae Lusitani peritique earum regionum caetrati citerioris Hispaniae consectabantur;
quibus erat proclive tranare flumen,
quod consuetudo eorum omnium est, ut sine utribus ad exercitum non eant.
