①Evocat ad se Caesar Massilia XV primos;
cum his agit, ne initium inferendi belli a Massiliensibus oriatur;
debere eos Italiae totius auctoritatem sequi potius quam unius hominis voluntati obtemperare.
②Reliqua, quae ad eorum sanandas mentes pertinere arbitrabatur, commemorat.
③Cuius orationem legati domum referunt
atque ex auctoritate haec Caesari renuntiant:
intellegere se divisum esse populum <Romanum> in partes duas;
neque sui iudicii neque suarum esse virium discernere, utra pars iustiorem habeat causam.
④Principes vero esse earum partium Cn. Pompeium et C. Caesarem patronos civitatis;
quorum alter agros Volcarum Arecomicorum et Helviorum publice iis concesserit,
alter bello victos Sallyas attribuerit vectigaliaque auxerit.
⑤Quare paribus eorum beneficiis parem se quoque voluntatem tribuere debere
et neutrum eorum contra alterum iuvare
aut urbe ac portibus recipere.
