①Contra haec
Pompeius naves magnas onerarias, quas in portu Brundisino deprehenderat, adornabat.
Ibi turres cum ternis tabulatis erigebat
easque multis tormentis et omni genere telorum completas
ad opera Caesaris adpellebat, ut rates perrumperet atque opera disturbaret.
Sic cotidie utrimque eminus fundis, sagittis reliquisque telis pugnabatur.
②Atque haec Caesar ita administrabat, ut condiciones pacis dimittendas non existimaret;
ac tametsi magnopere admirabatur Magium, quem ad Pompeium cum mandatis miserat, ad se non remitti,
atque ea res saepe temptata etsi impetus eius consiliaque tardabat,
tamen omnibus rebus in eo perseverandum putabat.
③Itaque Caninium Rebilum legatum, familiarem necessarium<que> Scriboni Libonis,
mittit ad eum colloquii causa;
mandat, ut Libonem de concilianda pace hortetur;
in primis, ut ipse cum Pompeio colloqueretur, postulat;
④magnopere sese confidere demonstrat, si eius rei sit potestas facta, fore, ut aequis condicionibus ab armis discedatur.
Cuius rei magnam partem laudis atque existimationis ad Libonem perventuram,
si illo auctore atque agente ab armis sit discessum.
⑤Libo a colloquio Canini digressus ad Pompeium proficiscitur.
Paulo post renuntiat, quod consules absint, sine illis non posse agi de compositione.
⑥Ita saepius rem frustra temptatam
Caesar aliquando dimittendam sibi iudicat et de bello agendum.
